biecht

Biecht: boete en verzoening

God wil een onverbrekelijk verbond met zijn schepping en in het bijzonder met de mens, een liefdesverbond dat in eeuwigheid duurt. Daartoe gaf Hij aan Mozes de Wet, een wijze van leven, bestaande uit tien geboden, tien algemene richtlijnen om je leven in te richten. Zonde, het veronachtzamen van deze geboden, leidt tot afzondering en verwijdering, tast de relatie met de kerkgemeenschap aan en verbreekt de relatie tussen God en mens. God bewaart echter zijn Verbond en wil zich altijd opnieuw met de mens verbinden. In de biecht keert een zondige mens zich tot God en vraagt op een berouwvolle manier om vergeving voor een begane zonde. De biecht is vooral een sacrament dat nieuwe kracht geeft om je te wapenen en sterker te maken voor nieuwe verleidingen. Het sacrament werkt genezend en helend.

In het sacrament van de biecht of boetesacrament ontmoet de gelovige de Heer, Jezus Christus, die een berouwvolle zondaar vergeeft. Het is de Heer die via de priester die biecht hoort, hoewel het ook een gewoon gesprek kan zijn, vergeving geeft. Door de absolutie vergeeft Christus zelf de zondaar.

Het biechthoren kent een vaste volgorde: berouw (oprecht spijt hebben van de dingen die fout zijn gegaan); het uitspreken van de zonden; boetedoening (penitentie) en vergeving (absolutie).

De priester, die het sacrament toedient, heeft biechtgeheim en mag beleden zonden niet aan anderen vertellen.

Sinds het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) wordt de biecht meestal het sacrament van boete en verzoening genoemd. Deze nieuwe aanduiding is gekozen, omdat biecht vanuit het verleden teveel negatieve associaties kent, zoals dwang of sociale druk, terwijl het daar niet om gaat. De essentie is de verzoening van de mens met God en zichzelf, en een pastoraal gesprek met de sacramentele waarde van boete en verzoening is dan een betere weg. Het boetesacrament mag zo vaak worden ontvangen als nodig is.

Copyright © 2013. All Rights Reserved.